Een liturgische viering heeft een eigen karakter.
Voorgangers gebruiken een aantal vuistregels voor het algemeen kader van de viering, voor de manier van voorgaan, voor de teksten, voor muziek en zang...
De ene viering is ook de andere niet.
De beleving van de voorganger en de aanwezige kan nogal eens verschillen. Die van de aanwezigen onderling ook.
Een en ander heeft te maken met de omstandigheden waarin de viering plaats vindt, de achtergrond die men met zich meedraagt, de affiniteit die men heeft met het onderwerp, de liederen, de teksten, de voorkeur voor een bepaald genre aan vieringen en aan voorganger, de originaliteit van de teksten, de stemming waarin men zich bevindt, de leeftijdsgroepen die aanwezig zijn, enz.
Soms kan men een deel van die elementen voorzien, andere niet.
Wanneer onervaren personen een vierig willen samenstellen, bv. voor een huwelijk of doopsel, dan gebeurt het wel eens dat ze het beste van zichzelf geven voor de viering, maar dat het resutaat niet geeft wat men wenst. De viering is dan misschien wel leuk en de liederen hedendaags modern, maar lijkt het soms niet meer op een soort gewoon feestmoment op een school, of uit een jeugdbewegingsactiviteit?
Feesten is goed, een feestelijke tint aan een viering is vaak absoluut zinvol, maar hoe kan je aan een viering dat ietsje meer geven zodat men zegt "ik heb het als gelovige echt als een warme viering ervaren".
Als je aan een viering begint kan je alvast rekening houden met een aantal tips.
Enkele ervan vind je hier op deze site...
